۱۹:۵۴ - ۱۸ آبان ۱۴۰۵آنلاین
پزشکان مرتبط
تخصص‌های مرتبط2
- توضیحات
- پیلونفریت (به انگلیسی: pyelonephritis) عفونت دستگاه توبولوانترستیشیال کلیه را معمولاً تحت عنوان پیلونفریت شناسایی می‌کنند. در این حالت التهاب باعث درگیری مجاری جمع‌کننده ادرار و پارانشیم کلیه می‌شود. همچنین یکی از علل ابتلا به هماچوری غیر گلومرولی می‌باشد.
- سیر طبیعی بیماری
- پیلونفریت حاد می‌تواند به سرعت پیشرفت کند و نیاز به درمان فوری دارد. اگر به موقع درمان نشود، می‌تواند به عوارض جدی مانند نارسایی کلیه، آبسه کلیه، یا عفونت‌های خون (سپسیس) منجر شود. پیلونفریت مزمن ممکن است به تدریج پیشرفت کند و به آسیب دائمی کلیه‌ها منجر شود.
- پیش‌آگهی مورد انتظار
- درمان پیلونفریت حاد شامل مصرف آنتی‌بیوتیک‌ها برای کنترل عفونت، مایعات وریدی برای هیدراته نگه‌داشتن بیمار، و درمان‌های حمایتی برای کاهش علائم است. در پیلونفریت مزمن، مدیریت شامل کنترل علت‌های زمینه‌ای، تغییرات در رژیم غذایی و درمان‌های حمایتی است. پیگیری منظم با پزشک برای نظارت بر وضعیت کلیه‌ها و پیشگیری از عوارض ضروری است.
عوارض و زمان مراجعه به پزشک
- عوارض احتمالی
- التهاب و آسیب کلیه‌ها: التهاب در کلیه‌ها می‌تواند به آسیب به بافت کلیه و کاهش عملکرد آن‌ها منجر شود. خطر عفونت‌های ثانویه: عفونت اولیه ممکن است به سایر بخش‌های دستگاه ادراری تناسلی یا خون گسترش یابد. مشکلات ادراری: التهاب می‌تواند به اختلال در عملکرد دستگاه ادراری و ایجاد مشکلاتی مانند تکرر ادرار، درد و سوزش هنگام ادرار منجر شود. نارسایی کلیه: در صورت عدم درمان مناسب، پیلونفریت مزمن می‌تواند به نارسایی کلیه و نیاز به دیالیز منجر شود.
اگر علائم شدید است، ناگهان بدتر می‌شود یا با تنگی نفس، درد قفسه‌ی سینه، کاهش هوشیاری یا خونریزی همراه است، منتظر نمانید؛ با اورژانس ۱۱۵ تماس بگیرید یا به نزدیک‌ترین بیمارستان بروید.
نمی‌دانید از کجا شروع کنید؟
علائم‌تان را با دستیار هوشمند بررسی کنید یا مستقیم از پزشک متخصص نوبت بگیرید. این راهنما جایگزین معاینه‌ی پزشک نیست.