۱۹:۵۴ - ۱۸ آبان ۱۴۰۵آنلاین
ایبوپروفن
ایبوپروفن یک داروی ضدالتهاب غیراستروئیدی (NSAID) است که برای کاهش درد، تب و التهاب به‌کار می‌رود. در درمان سردرد، درد عضلانی، درد قاعدگی، آرتریت و تب ناشی از عفونت‌ها بسیار کاربرد دارد.
پزشکان مرتبط
تخصص‌های مرتبط6
بر اساس گروه درمانی1
- مواد مؤثره
- ماده مؤثر: Ibuprofen (C13H18O2) سایر اجزا ممکن است شامل: نشاسته، منیزیم استئارات، ژلاتین، رنگ خوراکی، قند یا شیرین‌کننده (در شربت)، مواد نگهدارنده
- شکل دارویی
- قرص کپسول شربت (سوسپانسیون خوراکی) شیاف آمپول تزریقی (در برخی کشورها)
- وضعیت تجویز
- نسخه لازم است
- توضیحات
- ایبوپروفن یک داروی غیراستروئیدی ضدالتهاب (NSAID) از دسته مشتقات اسید پروپیونیک است. این دارو با مهار آنزیم سیکلواکسیژناز (COX-1 و COX-2)، باعث کاهش تولید پروستاگلاندین‌ها می‌شود. پروستاگلاندین‌ها ترکیباتی هستند که در بدن نقش مهمی در ایجاد درد، التهاب و تب دارند. بنابراین با مهار آن‌ها، ایبوپروفن اثرات ضد درد (analgesic)، ضد التهاب (anti-inflammatory) و ضد تب (antipyretic) از خود نشان می‌دهد. این دارو به‌صورت خوراکی، موضعی یا شیاف تجویز می‌شود و در بسیاری از نقاط جهان به‌صورت بدون نسخه (OTC) نیز قابل تهیه است، به‌ویژه برای دوزهای پایین مانند 200 یا 400 میلی‌گرم. ایبوپروفن برای بسیاری از موارد درد خفیف تا متوسط مؤثر است؛ از جمله سردرد، دندان‌درد، دردهای عضلانی، دردهای قاعدگی، درد مفاصل، و تب در کودکان و بزرگسالان. با این حال، ایبوپروفن مانند سایر NSAIDها می‌تواند عوارض گوارشی مثل زخم معده، خونریزی گوارشی یا سوءهاضمه ایجاد کند، به‌خصوص در مصرف طولانی‌مدت یا در دوزهای بالا. همچنین مصرف آن در بیماران با سابقه بیماری‌های قلبی-عروقی، کلیوی یا معده باید با احتیاط و تحت نظر پزشک باشد. این دارو نباید همزمان با برخی داروها مثل آسپرین (به دلیل رقابت در اتصال به COX-1)، داروهای ضد انعقاد (مثل وارفارین) یا دیورتیک‌ها بدون مشورت با پزشک مصرف شود.
هشدار‌ها
- اخطار
- زخم و خونریزی معده یا روده نارسایی کلیه در مصرف طولانی‌مدت تشدید بیماری‌های قلبی واکنش‌های حساسیتی افزایش خطر سکته مغزی یا قلبی در مصرف مزمن با دوز بالا
- عوارض جانبی
- تهوع، استفراغ سوءهاضمه، درد معده زخم معده یا دوازدهه سردرد سرگیجه افزایش فشار خون آسیب کلیوی (در مصرف طولانی‌مدت) واکنش‌های آلرژیک (کهیر، تنگی نفس، شوک آنافیلاکتیک در موارد نادر)
- هشدار بارداری
- در سه‌ماهه اول و دوم: باید با احتیاط مصرف شود در سه‌ماهه سوم: ممنوع است؛ ممکن است باعث بسته شدن زودهنگام مجرای شریانی جنین و دیگر عوارض شود
- هشدار دوران شیردهی
- در دوزهای معمول ایبوپروفن، مقدار کمی به شیر مادر منتقل می‌شود و معمولاً ایمن تلقی می‌شود اما باید با نظر پزشک مصرف شود
- هشدار درباره الکل
- افزایش خطر خونریزی گوارشی افزایش عوارض کبدی توصیه می‌شود از مصرف همزمان الکل و ایبوپروفن اجتناب شود
- هشدار غذایی
- بهتر است با غذا یا شیر مصرف شود تا از عوارض گوارشی کاسته شود از مصرف همزمان با سایر NSAIDها اجتناب شود
- مصرف بیش از حد
- علائم: تهوع، استفراغ، سرگیجه، خواب‌آلودگی، تشنج، خونریزی گوارشی درمان: علامتی، شستشوی معده، پایش عملکرد کلیه و کبد
مصرف دارو را بدون مشورت پزشک یا داروساز شروع یا قطع نکنید. اگر واکنش شدید (مانند تنگی نفس یا تورم صورت و لب‌ها) دارید یا بیش از اندازه مصرف کرده‌اید، فوراً با اورژانس ۱۱۵ تماس بگیرید.
- روش مصرف
- خوراکی (دهان) مقعد (شیاف) عضلانی یا وریدی (تزریقی در بعضی کشورها)
- اطلاعات تجویز
- دوز پایین (200-400mg): بدون نسخه دوز بالا (600-800mg): معمولاً نیاز به نسخه پزشک دارد در کودکان: دوز باید دقیق و بر اساس وزن کودک تجویز شود
- فارماکولوژی بالینی
- مکانیزم اثر: مهار آنزیم COX → کاهش سنتز پروستاگلاندین‌ها شروع اثر: حدود 30 دقیقه پس از مصرف اوج اثر: 1 تا 2 ساعت نیمه‌عمر: 2 تا 4 ساعت متابولیسم: کبدی دفع: کلیوی