۲۰:۱۰ - ۱۸ آبان ۱۴۰۵آنلاین
اوتیت
اوتیت به التهاب یا عفونت در ناحیه گوش گفته می‌شود که می‌تواند گوش خارجی، میانی یا داخلی را درگیر کند. این بیماری در تمامی سنین شایع است، به‌ویژه در کودکان. درد گوش، تب، کاهش شنوایی و گاهی ترشح از گوش از علائم اصلی آن هستند. اوتیت معمولاً با درمان دارویی کنترل می‌شود اما در صورت بی‌توجهی می‌تواند عوارض جدی ایجاد کند.
پزشکان مرتبط
تخصص‌های مرتبط2
داروهای رایج مرتبط5
- توضیحات
- اوتیت یک اصطلاح کلی برای عفونت یا التهاب گوش است که به سه نوع اصلی تقسیم می‌شود: اوتیت خارجی (Otitis Externa): التهاب یا عفونت کانال گوش خارجی که گاهی با عنوان "گوش شناگران" شناخته می‌شود. اوتیت میانی (Otitis Media): عفونت یا التهاب در گوش میانی، معمولاً پس از سرماخوردگی یا عفونت دستگاه تنفسی فوقانی رخ می‌دهد. بسیار در کودکان شایع است. اوتیت داخلی (Labyrinthitis): التهاب بخش داخلی گوش که می‌تواند باعث سرگیجه، تهوع و اختلال در تعادل شود. عوامل ایجادکننده این بیماری شامل باکتری‌ها، ویروس‌ها، قارچ‌ها، آلرژی‌ها یا آسیب فیزیکی هستند. در کودکان، به دلیل کوچکی و افقی بودن شیپور استاش (لوله‌ای که گوش میانی را به حلق وصل می‌کند)، خطر ابتلا بیشتر است.
- پاتوفیزیولوژی
- در اوتیت، به‌ویژه اوتیت میانی، معمولاً عملکرد شیپور استاش دچار اختلال می‌شود. این لوله معمولاً برای تهویه گوش میانی و تخلیه ترشحات به حلق کمک می‌کند. در صورت انسداد آن، مایعات در گوش میانی جمع شده و محیط مناسبی برای رشد میکروب‌ها فراهم می‌شود. در اوتیت خارجی، معمولاً آسیب به پوست کانال گوش (مثلاً پس از خاراندن یا تماس طولانی با آب) باعث ورود و رشد باکتری یا قارچ می‌شود. در اوتیت داخلی، عفونت یا التهاب به ساختارهای تعادلی و شنوایی می‌رسد و علائمی مثل سرگیجه یا اختلال در شنوایی رخ می‌دهد.
- سیر طبیعی بیماری
- در موارد حاد: علائم ناگهانی و شدید ظاهر می‌شوند، به‌ویژه بعد از سرماخوردگی یا شنا طی ۱ تا ۳ روز درد و تب به اوج می‌رسند با شروع درمان، علائم در عرض ۳ تا ۷ روز بهبود می‌یابند ترشحات در صورت وجود، ممکن است تا چند روز ادامه یابد در صورت عدم درمان: عفونت ممکن است گسترش یافته و پرده گوش را سوراخ کند احتمال گسترش به استخوان‌های اطراف گوش یا مغز وجود دارد در موارد مزمن، کاهش شنوایی دائمی، احساس وزوز و عفونت‌های مکرر ایجاد می‌شود
- پیش‌آگهی مورد انتظار
- بسته به نوع اوتیت، انتظارات بیماران متفاوت خواهد بود، اما به‌طور کلی می‌توان موارد زیر را انتظار داشت: درد یا احساس فشار در گوش، به‌خصوص در هنگام دراز کشیدن تب، مخصوصاً در کودکان کاهش موقت شنوایی ترشح چرکی یا آبکی از گوش در موارد پیشرفته اختلال در خواب یا تغذیه (در نوزادان و خردسالان) احساس پر بودن گوش یا وزوز در موارد اوتیت داخلی: سرگیجه شدید، حالت تهوع و عدم تعادل با شروع درمان مناسب، معمولاً علائم در عرض چند روز کاهش می‌یابد، ولی در موارد مزمن یا پیچیده، نیاز به پیگیری و درمان طولانی‌تر وجود دارد.
عوارض و زمان مراجعه به پزشک
- عوارض احتمالی
- در صورت عدم درمان یا درمان ناکافی، اوتیت می‌تواند منجر به عوارض زیر شود: پارگی پرده گوش کاهش شنوایی دائمی یا موقت اوتیت مزمن با ترشح مداوم ماستوئیدیت (عفونت استخوان ماستوئید پشت گوش) مننژیت یا آبسه مغزی (در موارد بسیار نادر و شدید) سرگیجه مزمن و مشکلات تعادل در کودکان: اختلال در رشد گفتاری و زبانی به دلیل کاهش شنوایی
اگر علائم شدید است، ناگهان بدتر می‌شود یا با تنگی نفس، درد قفسه‌ی سینه، کاهش هوشیاری یا خونریزی همراه است، منتظر نمانید؛ با اورژانس ۱۱۵ تماس بگیرید یا به نزدیک‌ترین بیمارستان بروید.
نمی‌دانید از کجا شروع کنید؟
علائم‌تان را با دستیار هوشمند بررسی کنید یا مستقیم از پزشک متخصص نوبت بگیرید. این راهنما جایگزین معاینه‌ی پزشک نیست.